Wojenne science-fiction – Science-Fiction Wyjaśnione

0
181

Pod wieloma względami science-fiction polega na tym, aby przenieść znajome elementy rzeczywistości w przyszłość… a przynajmniej wyobrazić sobie jak wyglądałyby one w przyszłości, zwłaszcza w przestrzeni kosmicznej. Jedną z rzeczy, które towarzyszyły ludzkości od wieków, był konflikt, rozwiązywany za pomocą dyplomacji albo poprzez otwartą walkę. Ta z kolei prowadziła z czasem rozwoju taktyki i technologii wojennej (a owa technologia potem znalazła zastosowanie w życiu codziennym). Nic więc dziwnego, że z czasem powstał oddzielny gatunek science-fiction zajmujący się tematyką wojenną.

Wojenne science-fiction (military science-fiction) najłatwiej scharakteryzować jako opowieść wojenną dziejącą się w przyszłości, a nierzadko nawet w kosmosie (choć zdarzają się również alternatywne wersje historii). Ze zrozumiałych powodów głównym bohaterem jest zazwyczaj żołnierz biorący udział w jakimś szeroko zakrojonym konflikcie zbrojnym odbywającym się w przestrzeni kosmicznej – stąd też wrogiem w wojennym sci-fi są zwykle kosmici. Duży nacisk położony jest na opis broni, jaką posługują się obie strony konfliktu – i tutaj wchodzi w grę zarówno futurystyczna broń palna strzelająca wiązką laserową, jak i okręty kosmiczne wyposażone w kosmiczny odpowiednich torped. Wojennemu science-fiction nie są też obce wielkie roboty bojowe, drony, czy mechaniczne zbroje; jak również kosmiczne odpowiedniki broni masowego rażenia (bomby atomowe i nuklearne). Ponieważ znaczna większość wojennej fantastyki naukowej pisana była przez Brytyjczyków i Amerykanów, wojsko przyszłości oparte jest na strukturach wojskowych Wielkiej Brytanii i Stanów Zjednoczonych. Dość często też opisywana w wojennym sci-fi wojna albo bitwa wzorowana jest na jakimś historycznym konflikcie, a przez to stanowi pewien przekaz polityczny autora na jego temat.

Czasami ten podgatunek miesza się z innymi – najczęściej z operą kosmiczną (gdzie nawet jeśli główny bohater nie jest wojskowym, to i tak prawdopodobnie toczy się tam jakaś wojna), ale może też być związana z postapokalipsą, dystopią albo historią alternatywną.

Pierwsze science-fiction, które opisywały konflikt zbrojny, powstawały już w XIX wieku, choć związane były z nurtem tak zwanego invasion literature (podgatunku political fiction, w którym przedstawiano najazd ojczyzn ich autorów przez inne państwa). Uważa się, że utwór, który zapoczątkował invasion literatureThe Battle of Dorking: Reminescences of a Volunteer George’a Tomkynsa Chesneya z 1871 roku – jest też prekursorem wojennego science-fiction, ponieważ opisywała „przyszłą wojnę” między Wielką Brytanią a nieokreślonym niemieckojęzycznym państwem. Po Battle of Dorking pojawiły się kolejne utwory tego typu, w tym – opowiadanie The Land Ironclads Herberta George’a Wellsa, które praktycznie opisywało czołgi na całe trzynaście lat przed ich pierwszym pojawieniem się na polu bitwy w 1916; i zainspirowane było wojną burską. Z chwilą kiedy science-fiction stało się uznanym gatunkiem literackim, wojenne sci-fi wyodrębniło się jako jego oddzielny podgatunek i zyskało popularność w latach pięćdziesiątych XX wieku. Wojna w Wietnamie z kolei sprawiła, że coraz więcej weteranów postanowiło zająć się pisaniem fantastyki naukowej, i dzięki temu wydane zostały liczne antologie opowiadań z tego podgatunku (jak Combat SF).

Do wojennego science-fiction można zaliczyć takie utwory jak: Kawaleria kosmosu Roberta Heinleina oraz jej filmowa adaptacja Żołnierze kosmosu; Gra Endera Orsona Scotta Carda, Dzień Niepodległości, Uniwersalny Żołnierz, seriale Battlestar Galactica, gry z serii Call of Duty i Command and Conquer, czy anime Legend of Galactic Heroes.

Dodaj komentarz

avatar
  Subscribe  
Powiadom o