Konwolutor (z AFP)

0
5

Konwolutor z AFP (akustyczną falą powierzchniową) – nieliniowy podzespół akustoelektroniczny dokonujący analogowego przetworzenia dwóch elektrycznych sygnałów wejściowych, w wyniku którego następuje splot obu przebiegów opisany całką splotu funkcji tych sygnałów. 

Splot f i g zapisujemy f ∗ g

(f ∗ g) (t) = ∫ f(τ) g(2t -τ ) dτ,

gdzie 2t, w odróżnieniu od t występującego w zwykłym splocie, jest rezultatem względnego podwojenia prędkości fal rozchodzących się w przeciwnych kierunkach (splot zdegenerowany). Konstrukcja konwolutora realizującego zwykły splot możliwa jest po wprowadzeniu układów opóźniających.

Budowa

Podstawą najprostszego konwolutora jest płytka piezoelektryczna, na której umieszczone zostają dwa przetworniki międzypalczaste. Stanowią one wejścia konwolutora i tworzą tzw. linię opóźniającą. Pomiędzy przetwornikami znajduje się półprzewodnikowa (najczęściej krzemowa) lub metalowa płytka z wyprowadzeniem pełniąca rolę elektrody splatającej. Druga elektroda wyjściowa (elektroda odniesienia) znajduje się na spodniej powierzchni piezoelektryka.

Działanie

Sygnał splotu uzyskuje się w efekcie oddziaływania akustycznych fal powierzchniowych przemieszczających się przeciwbieżnie, które powstają w wyniku przekształcania sygnałów z wykorzystaniem przetworników międzypalczastych. Fale rozchodzą się na powierzchni piezoelektryka, a pola elektryczne wywołane falami powierzchniowymi oddziałują w obszarze półprzewodnika generując prąd. Jego natężenie proporcjonalne jest do iloczynu prądów (sygnałów) wejściowych. Wytworzony prąd całkowany jest na elektrodzie splatającej konwolutora.

Zastosowanie

Konwolutory stanowią rodzaj filtrów i mogą być wykorzystywane w aparaturze radiolokacyjnej w analogowej filtracji sygnałów oraz w ramach kompresji i odwracania w czasie sygnałów o zmiennej strukturze. Znajdują także zastosowanie w układach procesorów Fouriera.

0 0 vote
Article Rating
Subscribe
Powiadom o
guest
0 komentarzy
Inline Feedbacks
View all comments