Millipede

0
170

Millipede – rodzaj elektromechanicznej pamięci macierzowej zaprojektowany przez IBM. Pamięć Millipede została zaprojektowana jako forma nieulotnej pamięci komputerowej, która miała konkurować z pamięcią flash, jednak inne technologie okazały się bardziej rozwojowe i przestała być rozwijana. W założeniach Millipede miała łączyć w sobie cechy pamięci DRAM oraz dysku HDD.

Działanie Millipede

Jest to rzadko spotykany w przypadku pamięci komputerowych rodzaj układu, którego działanie opiera się na wykonaniu i odczytywaniu mikro wgłębień wykonanych w polimerowym podłożu. Do wykonania wgłębień (zapis informacji) służą krzemowe igły rozgrzewane do odpowiednio wysokiej temperatury (400 °C). Każdy punkt odpowiada wartości jednego bitu – dołek to binarna “1”, brak zagłębienia oznacza wartość “0”. Odczyt zapisanej wartości związany jest z rozgrzaniem igły do temperatury 300 °C i jej przesuwania po powierzchni polimeru. Natrafiająca na wgłębienie igła powoduje utratę części izolacji termicznej (igła/podłoże), co pociąga za sobą spadek jej temperatury i w konsekwencji rezystancji (rezystancja sondy jest funkcją jej temperatury). Odpowiedni czujnik rejestruje przebiegający proces, a układ zamienia na informację elektryczną. Kasowanie danych odbywa się dzięki serii nakłuć igły wokół zagłębienia, co powoduje rozprostowanie polimeru. Innym sposobem jest powierzchniowe rozgrzanie polimeru do odpowiedniej temperatury – w ten sposób można przeprowadzić proces kasowania całego obszaru danych.

Budowa i cechy charakterystyczne

Millipede występuje w formie dwuwymiarowej macierzy złożonej z odpowiedniej ilości igieł, pracujących asynchronicznie (prototypowy układ posiadał 4096 igieł w macierzy 64×64). Wymiary pojedynczej igły w prototypowym modelu pamięci to około 1 µm średnicy i 70 µm długości. Grubość polimerowej (polimetakrylan metylu) warstwy służącej do zapisu bitów informacji wynosiła 40 nm. Teoretyczna gęstość zapisu tego rodzaju pamięci jest rzędu 1Tbit/cal kwadratowy (z perspektywą rozwoju), co w momencie projektowania prototypu macierzy (2005) przekraczało możliwości dysków HDD. Zużycie energii stawiało Millipede na poziomie pamięci flash i znacznie poniżej dysków HDD. Zaletą tej technologii była duża szybkość działania – pojedyncze igły mogły przesyłać dane z szybkością 1-2 Megabitów/sekundę, oferując na poziomie całego układu prędkość rzędu GB/sekundę.

Dodaj komentarz

avatar
  Subscribe  
Powiadom o