OLED

0
23

OLED – organiczna dioda elektroluminescencyjna (organic light-emitting diode). Dioda LED wytwarzana ze związków organicznych. Wykorzystywana jako powierzchniowe źródło światła. 

Zastosowanie

Stosuje się je do budowy wyświetlaczy w telewizorach, smartfonach i innych urządzeniach. Wyświetlacze produkowane w technologii OLED są bardzo cienkie ponieważ samoistnie generują światło i nie potrzebują tylnego podświetlania. Charakteryzują się dużym kontrastem, a co za tym idzie wiernym oddaniem kolorów oraz bardzo głęboką czernią.

Budowa i zasada działania

Dioda OLED zbudowana jest z kilku cienkich warstw materiałów ułożonych w następującej kolejności: podłoże, anoda, warstwa przewodząca, warstwa emisyjna i katoda. Warstwy zbudowane są z cząstek organicznych – polimerów przewodzących. Ponieważ ich poziom przewodzenia znajduje się pomiędzy izolatorem a przewodnikiem, nazwane zostały półprzewodnikami organicznymi.

  • Elektrody przewodzące – anoda i katoda. Anoda, emitująca światło, zbudowana z przezroczystych materiałów.
  • Dwie warstwy organiczne: emisyjna i przewodząca. Warstwa przewodząca zbudowana jest jako organiczny półprzewodnik typu n. Warstwa emisyjna składa się z organicznego półprzewodnika typu p. Warstwa ta odpowiedzialna jest za emisję promieniowanie elektromagnetycznego w zakresie widma widzialnego. Celem efektywniejszego przepływu elektronów z katody do warstwy emisyjnej niekiedy stosuje się trzecią warstwę organiczną.
  • Podłoże – wykonane najczęściej ze szkła albo folii (przezroczystość).

Doprowadzenie napięcia powoduje przepływ elektronów od katody do anody. Katoda przekazuje elektrony do warstwy emisyjnej, zaś anoda pobierając elektrony z warstwy przewodzącej, przesyła dziury do warstwy emisyjnej.

Polaryzując złącze w kierunku przewodzenia, warstwa emisyjna posiada duży ujemny ładunek, zaś warstwa przewodząca staje się bogata w dodatnio naładowane dziury. Elektrony i dziury obu warstw rekombinują (przyciągają się) uwalniając nadwyżkę energii. 

W chwili rekombinacji elektron przechodzi na niższy poziom energetyczny, emitując fotony promieniowania elektromagnetycznego w zakresie widma widzialnego. 

Jako materiał anody zwykle stosuje się roztwór stały tlenku indu(III) i tlenku cyny(IV) – przepuszczalność świetlna, wysoka praca wyjścia (łatwość przemieszczania dziur do warstwy polimerowej). Do produkcji katod wykorzystywany bywa glin i wapń – posiadają niską pracę wyjścia, co pozwala na efektywne wstrzykiwanie elektronów do warstwy polimerowej. Pierwszym związkiem organicznym, który wystąpił w roli polimeru przewodzącego był polifenylenowinylen. Innymi tego rodzaju związkami są: poliacetylen, polimery zawierające pierścień aromatyczny oraz polimery heterocykliczne (polianilina, polipirol, politiofen i ich odmiany).

Dodaj komentarz

avatar
  Subscribe  
Powiadom o